W białym dworku
33
tytuł:
W białym dworku
op. 37, ”Nad „Duninem””
gatunek:
pieśń
muzyka:
słowa:
Biały dworek z przystawkami,
Dach upięty mchu wawrzynem...
W pokoiku z portretami
Siedzi babcia nad »Duninem«.
Wychowała — pochowała...
Dziś modlitwa wspomnień wstęgą!
W białym dworku babcia biała
Nad pożółkłą siedzi księgą...
Zatopiona całą duszą
Modlitewne chłonie karty...
Stare oczy łzami prószą
Jakby w świeżo grób otwarty
Usta szepcą: Anioł Pański,
Myśl bolesna liczy rany...
Dzwoni wtórem zegar gdański:
»Serce nie zna, co to pany«
Wieczór... gwiazdy... noc zapada...
Płonie lampka o szkle sinem...
Babcia drżące ręce składa
I zasiada nad »Duninem«.
Siedzi... wzdycha... rosi łzami...
Oczy płaczą... serce bije...
W pokoiku z portretami,
Co zamarło — znowu żyje!
Żyją wnuki, żyją dziady —
Czasy z grobu powstawały...
Gędźbi echem dawnej swady
Białej babci dworek biały!
Jak o nocy świętojańskiej
Snów minionych nić się plecie!
Dzwoni wtórem zegar gdański:
»Tam na błoniu błyszczy kwiecie!«
W białym dworku z przystawkami
Świt na czole siadł babcinem
I wyzłocił promieniami
Białą głowę nad »Duninem«.
Padł na modlitw słowa święte,
Na portrety rzucił brzaskiem
I rozbudził, snem objęte,
Dobre oczy dziennym blaskiem!
Zbudził z marzeń myśl zbolałą,
Drogich wspomnień rozwiał wstęgę!
Babcia chyli głowę białą
I całuje starą księgę,
Niby w dzwonek loretański
Bije w starą pierś w pokorze
Dzwoni wtórem zegar gdański:
»Kiedy ranne wstają zorze!«
13.07.2026
Dodaj komentarz
Szukaj tytułu lub osoby
Wykonawcy:
Wykonawcy:
Posłuchaj sobie
0:00
0:00
prędkość odtwarzania: × 1
stała wysokosć dźwięku:
